miércoles, 3 de septiembre de 2008

un nuevo dia

Miércoles 3 de septiembre, unos llegan otros se van. Esa es la vida en el Generator. Escribo estas líneas mientras mis compañeras de habitación duermen. Hay 3 chicas, 2 de ellas suecas, pero a penas hablé con ellas.
Minutos antes despedí a los otros 3 compañeros de habitación que tenía. Uno de ellos, el primero en irse, un chico de EEUU. Vino a Londres un par de días a visitarlo en su camino hacia India, su próximo destino. Allí va a estudiar budismo.
Gente de todos los sitios llega día a día aquí. Gracias a esta mezcla de culturas cada día que pasa estoy más enriquecido, me siento más lleno por dentro, con más conocimiento sobre el mundo que nos rodea y del que muchas veces no somos conscientes. Nos obcecamos en limitarnos en lo que tenemos delante, dejando de lado todo un repertorio de culturas sólo por miedo a no saber bien un idioma, por miedo a dejar atrás nuestra antigua vida, por miedo a empezar de 0 en una ciudad y país desconocido.
Atrévete, lánzate, no tengas miedo, no mires atrás, no vaciles, sólo hazlo, descubre el mundo que tienes a tu alrededor, eso es lo que hice y no podría haber tomado una mejor decisión.
Algunos decíais que no iba a aguantar ni 3 meses aquí. Pues ahora os respondo que después de los días que he pasado aquí, de lo que he vivido, de lo que he aprendido, podría quedarme aquí para siempre.
Claro que esto no es tan fácil. Escribo esto con lágrimas en los ojos, porque parte de mi vida también esta en Coruña. Gente a la que quiero, a la que echo de menos. Todos habéis hecho cosas que han hecho de mi vida un mundo un poquito más feliz.
Por eso todos los que formáis parte de mi vida tenéis sitio aquí cuando queráis, ya lo sabéis:
See you in London.

Unos llegan, otros se van. Hoy llega Diego y, quien sabe, quizás otros nuevos compañeros de habitación.

2 comentarios:

Javier Fraga Iriso dijo...

jajajajajajaajajajajaja

Un billy en london, q tera moitisimas cousas que contarnos neste blog!!

Faloche en galego, porque seguro q prestache mais e axudaravos a ternos mais en conta a partir de agora...vou aclimatar o meu blog con cousas tipicas de galicia e mantervos mais preto de vosas raices...coidaros moito e vixila a diego, que onte olvidouse a chaqueta nun bar e todas as tarxetas e carnet de identidade no tequeño(se non chega a ser por min, hoxe non o verias en London,xDD)

PaKo dijo...

Sufrió o neno na viaxe?xDDDDDDDDDD
sigue en buen estado? xD

jajajajaj.
Grande Billy

Unha aperta! pasate por borronycuentasnuevas!